Rozgryzamy blokowanie

Rozgryzamy blokowanie autorstwa Pani Anny Guzik, której prace można podziwiać na profilu Dziewiarstwo Ręczne

Po wielu godzinach przerabiania oczek wreszcie mamy upragniony efekt: części sweterka, chustę, szal. Ku naszemu zaskoczeniu wyrób najczęściej odbiega swoim wyglądem od modelu żurnalowego, który wybrałyśmy. Części sweterka się zwijają, chusta czy szal wyglądają jak wydziergana szmatka. By wydobyć urodę naszych wyrobów, szczególnie ażurowych, należy je blokować.

Blokowanie wyrobów dziewiarskich jest to nadawanie im odpowiedniego kształtu poprzez napinanie dzianiny mokrej lub wilgotnej i pozostawianie jej w takim stanie do wyschnięcia. To działanie wymaga znalezienia w mieszkaniu odpowiednio przestronnego miejsca. Podstawowe narzędzia do blokowania, to mata, nierdzewne szpilki i specjalne druty. Można się w nie zaopatrzyć, choć nie są tanie. W mojej 45 letniej karierze dziewiarskiej nie zdążyłam się dorobić tak wypasionych akcesoriów do blokowania. Moje wyroby rozpinam na dywanie nakrytym grubym prześcieradłem i używam długich szpilek z plastikowymi główkami. Szpilki muszą być mocne, gdyż przy naprężaniu wyrobu nie mogą wyłazić z podłoża, ani się zginać. W zależności od użytego w naszym wyrobie rodzaju włókna blokowania dokonujemy w różny sposób.

Wełna: wyrób moczymy kilka minut w letniej wodzie, delikatnie wyciskamy, zawijamy w ręcznik w celu odsączenia nadmiaru wilgoci (nie wykręcać!). Następnie rozkładamy na naszym podłożu i nadajemy pożądany kształt. Jeśli wyrób ma proste brzegi, to przeciągamy przez oczka brzegowe drut do blokowania i przypinamy go w kilku miejscach szpilkami. Drut musi być sztywny, nieodkształcający się i dłuższy niż wyrób. Szczególnej staranności w blokowaniu wymagają ażurowe chusty. Dobre naprężenie i rozpięcie pozwala zachować kształt wyrobu do następnego prania. Jest to żmudna czynność wykonywana na kolanach, ale warta efektu końcowego. Rozpięta dzianina musi całkowicie wyschnąć. Inny sposób blokowania wełny, to rozpięcie suchej dzianiny i spryskanie jej rozpylaczem do wilgotności. Suszenie – jak wyżej.
Kaszmir: blokowanie przez spryskiwanie, to delikatne włókno
Moher: blokowanie na mokro, po wysuszeniu można dzianinę lekko uczesać
Wełna merino: blokowanie przez spryskiwanie suchego wyrobu. Ten rodzaj wełny jest delikatny i po zamoczeniu może wyjść nie wiadomo co.
Alpaka: blokowanie na mokro
Włóczki z domieszką wełny i włókna sztuczne: na mokro
Bawełna: najbardziej oporna w „zapamiętywaniu” kształtu. Można potraktować żelazkiem parowym na lewej stronie
Len: też oporny. Parować żelazkiem
Jedwab: na mokro

Sweterki i wyroby składające się z części należy blokować przed zszywaniem. Układając sprawdzić, czy długość połówek (rękawów, przodu z tyłem) będzie jednakowa.

Poniżej znajdziecie zdjęcia wyrobów przed, w czasie i po blokowaniu: